گل آفتابگردان رو به نور ميچرخد و آدمي رو به خدا. ما همه آفتابگردانيم. اگر آفتابگردان به خاك خيره شود و به تيرگي، ديگر آفتابگردان نيست. آفتابگردان كاشف معدن صبح است و با سياهي نسبت ندارد. عرفان نظرآهاري از:سایت میعادگاه
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان 1387ساعت 13:10 توسط جوياي معنا
|
 طلوع شمس ندیدی ز نجم اگر محسوس بین ز نجمه بعالم طلوع شمس شموس نموده انفس آفاق را قرین سرور شهی که نفس نفیسش بود انیس نفوس تبارک الله از این روز اسعد میمون که هست مولد شاه حجاز خسرو طوس خدیوِ خِطه طوس آنکه عارفان ندهند گدائی درِ او را به حشمت کاوس امام جن و بشر کش بر آستانه قدس ملایکند دمادم بذکر یا قدوس مه سپهر ولایت ، شهی که در هر صبح زند بخاک درش آفتاب گردون بوس ز رشگ خادم کویش رواست خازن خلد همی گزد لب و بر هم زند کف افسوس عجب نباشد اگر فایق آمد از هر باب گه مباحثه با عالم یهود و مجوس چه جلوه ذرّه کند در مقابل خورشید چه صرفه قطره برد در کنار اقیانوس چه شد دنائت مأمون و کینه توزی او کجاست آن همه تزویر و حیله و سالوس بگو بیا و ببین حشمت خدائی وی که آن بدیده خلق خدا بود محسوس همیشه بر سر بام جهان بکوری خصم بنام نامی آنشه فلک نوازد کوس درون جسم گدازد دل حسودانش چنانکه شمع گدازد میانه ی فانوس شهی که وحش بیابان از او گرفته مراد صغیر کی شود از لطف و رحمتش مأیوس
صغیر اصفهانی خاک رابه نظر کیمیا کند |
درباره وبلاگ  فرانکل روانشناس آلمانی می گوید : این رنج و درد نیست که باعث ناراحتی و اندوه ما می شود بلکه فقدان معنا در زندگی باعث ناراحتی ماست او می گوید ، بشر برای یافتن معنا درزندگی یا باید خلاقیت و نو آوری و سازنده گی کند و یا باید در زیبائی های طبیعت غوطه ور شود یعنی به عالم هنر پناه ببرد و اگر به خاطر محرومیت نمی تواند هیچ یک از این دو کار را انجام بدهد می تواند مانند زندانیان با پذیرفتن درد و رنج به زندگی خود معنا بدهد .
|
